Όλα όσα ζήσαμε στο πρώτο μέρος του TEDxThessaloniki 2015

session-1-cover

Το TEDxThessaloniki 2015 ξεκίνησε σε ένα γεμάτο Βασιλικό Θέατρο με μια σύντομη αναδρομή σε μερικές από τις πιο αγαπημένες ομιλίες που έχουμε παρακολουθήσει στα πρώτα πέντε χρόνια. Λίγα λεπτά αργότερα στη σκηνή ανέβηκαν οι High Society, μια ομάδα καλλιτεχνών που μέσα από ένα δημιουργικό νούμερο πλημμύρισαν με θέαμα και χρώματα τη σκηνή του TEDxThessaloniki. Ξυλοπόδαροι, ζογκλέρ και άλλοι ακροβάτες κέρδισαν επάξια το πρώτο ζεστό χειροκρότημα του κοινού.

Η Έλενα Παπαδοπούλου μας καλωσόρισε στο 6ο TEDxThessaloniki, δίνοντας το έναυσμα για μια ημέρα γεμάτη όμορφες ιδέες και ιστορίες. Φέτος σπάμε την παράδοση, αφού οικοδεσπότες της ημέρας θα είναι η ομάδα προγράμματος που καθ’ όλη τη διάρκεια των τελευταίων μηνών συνεργάστηκε με τους ομιλητές και τους performers που θα παρακολουθήσουμε. Κατά την εισαγωγή είδαμε και δυο βίντεο: ένα όμορφο animation με τίτλο “Bridge” και μια παλιότερη ομιλία της Arianna Huffington από το TEDWomen 2010.

Αμέσως μετά η Πηνελόπη Σταυροπούλου ξεκίνησε την ομιλία της με μια ιστορία από τα παιδικά της χρόνια με την πρώτη φορά που μέθυσε όταν ήταν 9 ετών. “Γεια σας, με λένε Πηνελόπη και είμαι αλκοολική”. Όπως πολλοί από εμάς, έτσι και η ίδια νόμιζε πως ο αλκοολικός είναι ένας άνθρωπος που τα έχει χάσει όλα, που ζει στο δρόμο, σε κάποιο παγκάκι ή που κάθε βράδυ δυσκολεύεται να γυρίσει σπίτι του λόγω του αλκοοόλ. Κι όμως, κάτι τέτοιο δεν ισχύει. Ο αλκοολισμός δεν κάνει διάκριση. Έκλεισε με μια ανάμνηση και μια προτροπή, όταν η 3χρονη κόρη της της είχε πει “Μυρίζεις άσχημα, μαμά!” Ενημερώστε λοιπόν και εσείς στους δικούς σας, μπορεί να μην το καταλαβαίνουν.

Σειρά είχε η Cassandra Stavrou από το Propercorn. Ξεκίνησε με την φράση “I sell popcorn, which means I sell frivolity” και συνέχισε εξηγώντας αυτή τη σκέψη της. Ζούμε σε ένα κόσμο όπου το όνομα έχει περισσότερη σημασία από το ίδιο το προϊόν. Κι όμως, όπως μας λέει το όνομα ενός brand έχει σημασία μόνο αφότου γνωρίσουμε το ίδιο το προϊόν. “I am not selling a way of life and i’m certainly not selling anything more meaningful than the taste of popcorn in your mouth.” Κλείνοντας μας μίλησε για την αφοσίωση, την σκληρή δουλειά αλλά και το πάθος που απαιτείται για να κάνεις κάτι σωστά. “Stop being indifferent!”

Επόμενος ομιλητής ο Isaac Holeman. Μοιράστηκε μαζί μας μια ανάμνηση από όταν είχε βρεθεί στο Malawi. Καθώς περπατούσε στον δρόμο, είδε κάτι που έμοιαζε με δέμα. Πλησίασε και μετά από λίγο παρατήρησε πως τελικά δεν ήταν δέμα. Ήταν μια μπάλα ποδοσφαίρου. Ο ίδιος δεν κατάφερε να την αναγνωρίσει, παρά μόνο όταν την είδε από την πλευρά των παιδιών που έπαιζαν. Έπρεπε να χρησιμοποιήσει την φαντασία. Μας μίλησε για αυτή τη σημασία της φαντασίας και τις εφαρμογές της μέσα από την προσπάθεια που κάνει ο οργανισμός Medic Mobile.

Το θέμα της ομιλίας της Philippa Young ήταν τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και ο τρόπος με τον οποίο πολλές φορές χειρίζονται την πραγματικότητα. Είναι συχνό φαινόμενο τα μέσα αυτά να μεταφέρουν στο κοινό μόνο τη μία πλευρά μιας κατάστασης. Η αλήθεια είναι όμως πως όταν βλέπεις μόνο την μία πλευρά μιας ιστορίας, τότε οι άνθρωποι και οι χώρες γίνονται πολλές φορές τα θύματα, “objects of our pity”, όπως είπε η Young. Υπάρχει και η άλλη πλευρά. Κι όμως εμείς, οι αποδέκτες της ιστορίας, δεν το καταλαβαίνουμε, γιατί ποτέ δεν είδαμε αυτή την άλλη πλευρά.

Το πρώτο μέρος του TEDxThessaloniki 2015 ολοκληρώνεται με την ομιλία της Αναστασίας Τσουκαλά. Μοιράζεται μαζί μας τις σκέψεις της για τον ρόλο της αστυνομίας και την σχέση της με τους πολίτες, δηλαδή εμάς. Μέσα από τρεις ιστορίες – παραδείγματα, μας έδειξε πόσο προβληματική είναι η παρούσα κατάσταση. Μας ρωτάει, “τι είμαστε διατεθειμένοι να θυσιάσουμε, να διακινδυνεύσουμε στο όνομα της ασφάλειας μας;”. Αν δεν δώσουμε εμείς νόημα και ζωή στη δημοκρατία, ποιος θα δώσει; Μας αφορά και εμάς. Ολοκληρώνει την ομιλία της με την εξής φράση: “Δώστε εσείς ζωή στη δημοκρατία. Μη θεωρήσετε ότι δεν σας αφορά το ζήτημα επειδή εσείς είσαστε φιλήσυχοι πολίτες.”. Με αυτό στο μυαλό περνάμε στο μεσημεριανό διάλειμμα.